|
Elif KONAR
Uzman Yazar (Türk Dili ve Edebiyatı/ Çocuk Gelişimi ve Eğitimi)
“Çocuk bir cihandır.” Abdulhak Hamid Tarhan
Çocuk gelişiminin bilişsel
gelişim, kavram gelişimi, dil gelişimi, ahlak gelişimi, oyun gelişimi, duyuşsal
gelişim, sosyal gelişim, cinsel gelişim, psikomotor gelişim gibi çeşitli
alanları vardır. Bütün bu gelişimi alanları farklı hızlarda ve şekillerde
ilerleme göstermektedir. “Bir çocuğun kafasında yaklaşık on milyar beyin hücresi yer
almaktadır[1]”.
Bu ise düşünülebilecek en karmaşık bilgisayardaki parçalardan bile daha karışık
bir sistemdir. Bununla birlikte insan, özelinde çocuk, sadece beyinle
sınırlandırılamayacak mükemmellikte bir varlıktır. Çocuklukta, özellikle de okul öncesi dönemde, insanın ömür boyu
sürdüreceği temel kişiliğinin ve alışkanlıklarının oluştuğu bilinmektedir. “Bu
temel kişilik, çocuğun okul ve okul sonrası hayatında ne ölçüde başarılı
olacağını, başka insanlarla ilişkilerinin nasıl gelişeceğini, cinsel tavrının ne
olacağını, ne tür bir yetişkinlik dönemi geçireceğini, ne tip biriyle
evleneceğini ve bu evliliğin hangi ölçüde başarılı olacağını belirler[2]”.
Günümüzde de çocuk gelişimi - eğitimi ve çocuk ruh sağlığı
uzmanları ilk yılların ne kadar önemli olduğu konusunda hem fikirdirler. “İnsan doğarken bedensel-ruhsal
ve düşünsel gelişme açısından belli bir gücü beraberinde getirir[3]”.
Zamanla ruhsal güçler ve yetenekler elverişli şartlarla daha zengin ve belirgin
çizgilerle kendini bularak, gelişmiş bir kişiliğe dönüşme imkânına sahip olur.
Bununla birlikte, olumsuz şartlarda gelişmenin de olumsuz bir istikamet çizdiği/
çizeceği belirtilmelidir[4].
Bu yüzden çocuğun gelişimini
etkileyecek bütün noktaların çok iyi bilinmesi gerekir. Çocuk yetiştirmek bilgi
isteyen bir iştir ve çocuklar her zaman eleştirmenden çok bir modele ihtiyaç
duyarlar. “Çocukların öğrenmeye açık ve meraklı olduklarını ama
öğretilmekten hoşlanmadıklarını unutmamamız gerekir[5]”.
İlk eğitimine ailede başlayan çocuk, çevresiyle etkileşimde bulunarak öğrenir ve
eğitilir. Çocuğun çevresiyle olumlu etkileşimi, öğrenim ve eğitimi hızlandırır.
Bu etkileşimin önemli öğelerinden birisi de çocuk edebiyatıdır. “Kitap da
insanların çocukluk, gençlik, olgunluk ve yaşlılık dönemlerindeki zihinsel ve
ruhsal gelişimini etkileyen önemli faktörlerden birisidir[6]”.
Doç. Dr. Sedat Sever[7],
çocuk edebiyatıyla ilgili söylemlerden yola çıkarak şu şekilde kapsayıcı bir
tanım geliştirmiştir: “Çocuk edebiyatı (yazını), erken çocukluk döneminden
başlayıp ergenlik dönemini de kapsayan bir yaşam evresinde, çocukların dil
gelişimi ve anlama düzeylerine uygun olarak duygu ve düşünce dünyalarını
sanatsal niteliği olan dilsel ve görsel iletilerle zenginleştiren, beğeni
düzeylerini yükselten ürünlerin genel adıdır”. Dil-yazı-çizgi-resim sanatının
ortak ürünü olan çocuk edebiyatı[8],
edebiyatın dışında, altında veya edebiyat içinde basit bir tür değildir. Aksine,
edebiyatın içinde en incelikli alandır.
Bugün,
okuma alışkanlığının iyi çocuk kitaplarıyla kazanılacağı, çocuk yaşlarda
kitaplarla yapılan olumlu tanışmanın ileriki yaşlara da yansıyacağı herkesin
kabul ettiği bir gerçektir.
Çocuk
yayınlarının temel amacı; kitap sevgisi ve okuma alışkanlığı kazandırmak
olmalıdır.
Çocuk ve kitap ilişkisinin okuma yazmayı öğrenmekle
başlamadığı, çocuğun kitapla ilk tanıştığı dönemin 0-6 yaş arası olduğu
bilinmektedir[9].
“Okuyan
toplumun temelleri; küçük yaşlarda tutku haline gelmiş olan resimli çocuk
kitaplarını okuma ile sağlamlaştırılabilir[10]”.
Çocuk
kitapları, çocukların, bazı özelliklerinin gelişmesine yardımcı olmaktadır. Bu
özellikleri Spink (1989) şu şekilde sıralamıştır:
Fiziksel gelişim: Çocuklar,
çocuk kitapları sayesinde kendi fiziksel özelliklerini tanıma ve keşfetme
fırsatını yakalarlar.
Zihinsel gelişim: Çocuk
kitabı, çocuğa çeşitli bilgiler vererek, zihinsel gelişimine katkıda bulunur.
Dil gelişimi: Çocuk kitabı
çocuğa, kendisinin veya başkasının okuması yoluyla dilinin gelişmesine yardımcı
olur.
Duygusal gelişim, kişilik
gelişimi, ahlaki gelişim, ruhsal gelişim ve sosyal gelişim: Çocuk kitabında yer
alan konu, olaylar, karakterler, duygular ve bunların özellikleri, kitabın
verdiği mesaj ve bu mesajın etkileri çocuğun duygusal, ahlaki, ruhsal, sosyal ve
kişilik açısından gelişimine katkıda bulunur[11].
Arbuthnot (1964:3-10) da
çocuk kitaplarının, çocukların hangi ruhsal ihtiyaçlarını karşıladığını şu
şekilde sıralamıştır[12]:
a) Başarma
ihtiyacı
b) Fiziksel
rahatlama ihtiyacı
c) Bilgi
ihtiyacı
d)
Sevme ve
sevilmek ihtiyacı
e)
Bir yere veya
bir şeye ait olma ihtiyacı
f) Değişme
ihtiyacı
g) Güzellik
(estetik) ihtiyacı.
Yukarıdaki tespitlerden de anlaşılmaktadır ki, çocuklukta oyun neşesi içinde
tanışılan kitaplar, çocuğun gelişim alanları ve ruhsal ihtiyaçları açısından
oldukça önemlidir. Çocuk
kitapları “çocuğun ilgi ve ihtiyaçlarını karşılayan, zihinsel, duygusal ve
ruhsal gelişimini destekleyen ve en önemlisi zevkle okuduğu eserler” şeklinde
tanımlanmaktadır[13].
Kitabın çocuğun zihinsel, duygusal ve sosyal gelişiminde önemli bir uyaran[14]
olduğu, çocuklara küçük yaşlardan itibaren iyi ve nitelikli kitap okuma ve
anlatmanın onların deneyimlerini genişlettiği, kelime bilgilerini artırdığı ve
dile karşı hassasiyetlerini geliştirdiği[15]
bilinmektedir.
Coody,
çocuk edebiyatının çocuğun zengin dil deneyimi için, her zaman hazır ve temin
edilebilir bir kaynak[16]
olduğunu belirtmiştir. “Kelimeler yardımıyla çocuk, sembolik bir düzeyde nesne
ve anlamlarla uğraşmaktadır[17]”.
Çocuğun kitapla karşılaşması, hem duyarak öğrendiği sözcükleri görerek
tanımasını, hem de duymadığı sözcükleri görerek öğrenmesini sağlar. Bu şekilde
çocuk, duyduklarıyla gördükleri arasında kurduğu ilişkilerle düşünmeyi öğrenir[18].
Söyleyiş ilkelerine uygun olarak okunan metinlerin çocuklar tarafından
dinlenilmesi, onlara, ses ve sözcüklerin doğru boğumlandırılmasına yönelik bir
deneyim kazandırır; çocukların, dinleme, konuşma, okuma ve yazma becerilerini
geliştirir; çocukların dil bilinci ve duyarlığı kazanmasına yardımcı olur[19].
Kitapla
ilişki kurmak, okumayı bilmese de, konuşmakta güçlük çekse de her çocuğun
hakkıdır. Resimli kitap ve dergiler okul öncesi dönemde dil gelişimini
desteklediği gibi, çocuğun kendisini tanımasına, kendini bulmasına olanak
sağlar, toplumsallaşmasına yardımcı olur; yalnızlığı, kimsesizliği azaltır,
sanatsal ve kültürel deneyimler kazandırır; sevinç, neşe, keyif kısaca haz verir[20].
Çocuğun bütün gelişim alanlarına katkı sağlayan, onun dünya ile iletişimini
kuvvetlendiren, okuma yazma becerisinin kazanılmasına yardım eden çocuk
edebiyatı ürünleriyle çocuğu erken dönemde tanıştırmak, yararları düşünüldüğünde
bir kez daha önem kazanmaktadır[21].
Erken
dönemde uygun yapıtlar çocukları mutlaka olumlu yönde etkileyecektir. “Okul
öncesi dönemde kitapla ilgili deneyimler, çocukların daha sonraki yıllarda
okumayı öğrenmeye karşı duygu ve tutumlarını oluşturmada ilk adımlardır[22]”.
Bu nedenle okul öncesi dönemin ve resimli kitapların önemi dikkatlerden
kaçmamalıdır. Resimli kitaplar, çocuğun belleğinde kavramların imgelerini
oluşturur; kavramların görsel imgeleriyle çocuğun belleğine yerleşmesine olanak
sağlar; çocukların duyu algılarını geliştirir; kavramsal gelişimini destekler;
somut ve soyut kavramları öğrenmelerini kolaylaştırır; nesneleri sınıflandırma,
gruplandırma; kavram oluşturma, anımsama, dikkat etme, düşünme gibi bilişsel
süreçlerini işletir[23].
Bir diğer
ifadeyle, resimli kitaplar; çocuğun kavram, sözcük bilgisi, gramer, anlama,
dinleme, sorulara cevap verebilme, öykü zincirini kurabilme, bellek, sıralı
cümle üretebilme, dili kullanabilme, çözümleme yeteneğini arttırır, dilin
zenginliğinin farkına vardırır, kitap ve okuma zevki uyandırır, denilebilir[24].
Ayrıca resimli kitapların, çocuğun sanat eğitimine ve görsel algısına katkısı da
unutulmamalıdır. Kitaplardaki resimler kendine has biçim ve biçemleriyle çocuğu
kavrayacak, heyecanlandıracak, çocuğun düşünmesine ve yeni sorular üretmesine
yardımcı olacaktır[25].
Kitaplar, günlük yaşamda karşılıklı konuşmanın (çocuk-yetişkin) önemli bir
bölümünü oluştururlar. Toplumun değer sistemi ile birlikte, günlük ilişkilerdeki
problem çözme stratejilerini de yansıtırlar. Kitaplar, karşılıklı konuşmanın
oluşturulmasında etken olduklarından, okunan kitabın anlaşılmasındaki güçlükler,
yetişkinlerin çocuklar için daha iyi eğitimsel stratejiler yaratmasına yol açar[26].
Kitaplar, çocuklara, anne, baba, kardeş dışında ilişki kurabileceği yeni
arkadaşların, komşuların yer aldığı çevreyi tanıtır; bu ilişkileri, içinde
sorunların, sevinçlerin, dayanışmanın, paylaşmanın olduğu değişik durumlarla
örneklendirerek çocuk için, yeni yaşam kesitleri oluşturur; çocuklara,
kendileriyle, çevresindeki yetişkinlerle, arkadaşlarıyla, kardeş/ kardeşleriyle
yaşayabileceği sorunların çözümüne ilişkin ipuçları sunar[27].
İyi bir
çocuk kitabı, çocuğun düşünme, sorun çözme ve yaratıcılık gücünü artırır;
çocukta doğa olaylarına karşı ilgi uyandırır; insanları ayırmaksızın sevmesine
yardımcı olabilir; ailesine karşı bağlılık duygularını güçlendirmesini sağlar;
gelişim düzeyine uygun davranışlar kazanmasına katkıda bulunur; dilin
kurallarını erken yaşta öğrenmeyi ve dili geliştirmeyi sağlar[28].
Aynı zamanda çocuğun resme, dramatik etkinliklere, müziğe vb. sanat alanlarına
karşı ilgi duymasına yardım edebilir[29].
İyi bir
çocuk kitabı, çocuğun kendisini daha iyi tanıması, gerekiyorsa davranışlarını
değiştirmesi ve kişiliğini geliştirmesi için ona kılavuzlukta bulunurken, çocuğa
yaşamın değişik yönlerini öğrenmesinde, türlü insan tiplerini tanımasında, başka
ülkeler ve toplumlar üzerinde bilgi edinmesinde çok zengin imkânlar sağlar[30].
Çocuklar, sanatçının kurguladığı olayların kahramanlarıyla özdeşim kurarak
iyiye, güzele, doğruya yönelebilir; sanatçının yarattığı insana özgü duygu
yoğunluğu ile kıskançlık, nefret, düşmanlık gibi duygulardan arınabilirler[31].
Genel
olarak çocuklar, okudukları kitaplardan arda kalanlarla; bir yandan yetenek
yelpazelerini genişletirken, diğer yandan da günlük yaşamlarını kolaylaştırıp
renklendirirler[32].
Ruhsal
ihtiyaçların karşılanmasında ve bütün gelişim alanlarının desteklenmesinde
katkıları aşikâr olan çocuk kitaplarının önemi gayet açıktır.
Sonuç
olarak, çocuk-kitap ilişkisinde bir kişinin sadece çocuğu veya sadece edebiyatı
bilmesinin yetmediği görülmektedir. Çocuk-kitap-yetişkin ilişkisi ve çocuk
edebiyatı, içine girdikçe genişleyen, derinleşen bir âlemdir. Bundan dolayı,
şimdiye kadar tartışıldığı gibi daha uzun yıllar üzerinde araştırmalar ve
tartışmalar yapılması muhtemeldir. Sanat ve eğitim açısından nitelikli ürünler
ortaya koyabilmek için gerekli olan ise kanımca, “çocuk” ortak paydasında
birleşebilmektir. Çocuğu
tanıyıp, çocuk ürünlerini küçümsemeyerek, çocuklar için eser ortaya koymanın
yetişkinlerinkinden daha zor ve daha sorumluluk isteyen bir görev olduğu
kabullenilirse; toplumun her kesiminden yetişkin, bu önemli vazife için seferber
olarak elinden geleni yapmaya çalışırsa güzel sonuçlara ulaşılacaktır.
Doğrusu,
yazı veya kitapları çoğunlukla büyükler tarafından hatırlanan biri olmaktansa,
çocuklarca hatırlanmayı tercih ederdim/ ederim. Hangimiz çocukluğumuzdaki
“yazar”, “çizer”, “ressam” ve “kitapları” yetişkinken okuduklarımızdan daha net
hatırlamayız ki!?... Ve o saf çağlarımızda sevdiğimiz kitaplar değil midir
büyüdüğümüzde de kitap okumamızı sevgiyle/ilgiyle devam ettiren?
İncelenen, Okunan ve
Yararlanılan Kaynaklar
- Akman, Berrin.
Anaokuluna Devam Eden 40-69 Aylık Çocukların Kavram
Gelişimlerinde, Kavram
Eğitiminin Etkisinin İncelenmesi,
Yayımlanmamış Doktora Tezi, Hacettepe Üniversitesi, Ankara,
1995.
- Akın, Nükhet.
Okulöncesi Kurum Öğretmenlerinin Çocuk Kitaplarına Karşı
Tutum ve Davranışları, Hacettepe Üniversitesi Sağlık
Bilimleri Enstitüsü Çocuk Sağlığı ve Eğitimi Programı,
Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ankara, 1998.
- Alpay, Meral. Ya-Pa Okul Öncesi Eğitim Semineri, Ya-Pa
Yayınları, İstanbul, 1984, 1985, 1987.
-
Aral, Neriman, Gürsoy, Figen. Kitabın Çocuğun Gelişiminde
Yeri ve Önemi, 1. Ulusal Çocuk Kitapları Sempozyumu, Ankara
Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi ve Tömer Dil Öğretim
Merkezi, Ankara, 2000.
- Ataç, Füsun. İnsan Yaşamında Psikolojik Gelişim, Beta
Basım Yayım Dağıtım, İstanbul, 1991.
- Bacanlı, Hasan. Gelişim ve Öğrenme, Nobel Yayın
Dağıtım, Ankara, 2003.
- Caferoğlu,
Canan Şener. Anaokuluna Devam Eden 3-4-5 Yaş Çocuklarının
Renk ve Büyüklük
Kavramlarının Kavram Bilgisi ve Sözel İfade Yönünden
Karşılaştırmalı Olarak İncelenmesi, Yayımlanmamış Uzmanlık Tezi, Hacettepe Üniversitesi, Ankara,
1991.
-
Cantekinler ve diğerleri, Çocuk Gelişimi ve Eğitimi,
Selçuk Üniversitesi Mesleki Eğitim Fakültesini Yaşatma ve
Geliştirme Vakfı, Konya, 1996.
- Ciravoğlu, Öner. Çocuk Edebiyatı, Esin Yayınevi,
İstanbul, 1999.
- Cüceloğlu, Doğan. İnsan ve Davranışı, Remzi Kitabevi,
İstanbul, 1996.
- Çokum, Sevinç. Çocuk Edebiyatı Yıllığı, Gökyüzü
Yayınları, İstanbul, 1988.
- Dilidüzgün, Selahattin. Çağdaş Çocuk Yazını, Morpa
Kültür Yayınları, İstanbul, 2004.
- Dodson,
Fithugh. Çocuğunuzu Tanıyor musunuz?, Denge Yayınları,
İstanbul, 1995. Baba Gibi Yar Olmaz, Özgür Yayınları,
İstanbul, 1997.
- Erdoğan, Fatih. Türkiye’de 1996-1998 Yılları Arasında
Yayımlanmış Çocuk Kitaplarının İçerik Analizi, Binbir Kitap,
Mavibulut Yayınları, İstanbul, 1999.
- Ersoy, Osman. Ya-Pa Okul Öncesi Eğitim Semineri, Ya-Pa
Yayınları, İstanbul, 1986.
- Gitmez, Ali Sadi. 0-5 Yaşlarında Zihinsel Gelişme, Verso
Yayıncılık, 1989.
- Gökşen, Enver Naci. Örnekleriyle Çocuk Edebiyatı, Remzi
Kitabevi, İstanbul, 1985.
- Gönen, Mübeccel. Ya-Pa Okul Öncesi Eğitim Semineri,
Ya-Pa Yayınları, İstanbul, 1986. Çocuk Edebiyatı Yıllığı,
Gökyüzü Yayınları, İstanbul, 1987. Anaokuluna Giden Dört-Beş
Yaş Çocuklarına Resimli Kitaplarla Yapılan Eğitimin Dil
Gelişimine Etkisinin İncelenmesi ,
Hacettepe Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Basılmamış
Doktora Tezi, Ankara, 1988.
- Güleryüz, Hasan. Yaratıcı Çocuk Edebiyatı, Pegema
Yayıncılık, Ankara, 2002.
- Gürkan, Tanju. Ya-Pa Okul Öncesi Eğitim Semineri,
Ya-Pa Yayınları, İstanbul, 1991, 1992, 1993.
-
Gürmen, Aysel.
Okunan
Kitapların Ardından Çocuklarda Kalanlar ve Günlük Yaşamlarına
Yansıyanlar,
Ana Dili Eğitimi ve Çocuk Kitapları Sempozyumu, 20-21 Şubat
1997, Ankara Üniversitesi Tömer Dil Merkezi, Ankara.
-
Huck, Charlotte S., Hickman, Janet, Hepler, Susan.
Picture Boks, Chapter Five: 193, Children's Literature in
The
Elementary School,
Hardcover Textbook, 1996.
- İlhan, Ayşe Çakır. Çocuk Kitaplarının Sanat Eğitimi
Açısından Değerlendirilmesi,
1. Ulusal
Çocuk Kitapları Sempozyumu, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri
Fakültesi ve Tömer Dil Öğretim Merkezi, Ankara, 2000.
-
Jersild, A.T., Günçe, Gülseren. Çocuk Psikolojisi, Ankara
Üniversitesi Eğitim Fakültesi Yayınları, Ankara, 1976.
- Kıbrıs, İbrahim. Uygulamalı Çocuk Edebiyatı, Eylül
Kitap ve Yayınevi, Ankara, 2002.
- Kılıççı, Yadigâr. Okulda Ruh Sağlığı, Anı Yayıncılık,
Ankara, 2000.
- Kocabaş, İlknur. Çocuk Kitabı Seçim Kriterleri ve 1997
Yılını Kapsayan Bir Değerlendirme, Hacettepe Üniversitesi,
Sos. Bil. Ens. Yüksek Lisans Tezi, Ankara, 1999.
- Konar, Elif. 1995-2002 Yılları Arasında Yayımlanan Okul
Öncesi Hikaye Kitaplarındaki Bazı
Kavramların
İçerik ve Biçimsel Olarak İncelenmesi, Selçuk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Basılmamış Yüksek Lisans
Tezi, Konya, 2004.
Çocuk, Edebiyat ve Eğitim, Hece Dergisi Çocuk Edebiyatı
Özel Sayısı, Sayı: 104-105, Ankara, Ağustos-Eylül 2005.
- Morgan,
J.J.B., Cole, N. Çocukluk ve Gençlik Psikolojisi, M.E.B.,
İstanbul, 2001.
- Nas, Recep. Örneklerle Çocuk Edebiyatı, Ezgi Kitabevi,
Bursa, 2002.
- Oğuzkan, A.Ferhan. Çocuk Edebiyatı, Anı Yayıncılık,
Ankara, 2001.
- Öz, İlkim. Çocuğun Gelişim Dönemleri, Kök Yayıncılık,
Ankara, 1997.
- Özer, Dilara Sevimay, Özer, M. Kamil. Çocuklarda Motor
Gelişim, Nobel Yayınları, Ankara, 2001.
- Pearce, John. Çocuklarda Büyüme ve Gelişme, Doruk
Yayımcılık, Ankara, 1996.
- Pitcher, Lasher, Feinburg, Braun, Helping Young Children
Learn, Charlese Merrill Publishing Company, Colombus, Ohio,
1974.
- Pulat, Ali, Çocuk Edebiyatı Kavramı ve Bu Kavram Etrafında
Yapılan Tartışmalar, Sosyal Bilimler Dergisi, Afyon Kocatepe
Üniversitesi, 1999, ss. 173-193.
- Russell, David L. Literature For Children, Longman,
1997.
- Sargın, Nurten, Tor, Hacer. Türk ve Batı Kültürlerinde 3-6 Yaş
Çocukları İçin Yazılmış Masallarda İşlenen Cinsel Öğeler Üzerine
Bir Araştırma, Erken Çocukluk Eğitimi Kongresi Bildirisi,
Ankara, 2002.
- Senemoğlu, Nuray. Gelişim Öğrenme ve Öğretim, H.Ü.
Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Bölümü, Ankara, 1997.
- Sever, Sedat. Çocuk ve Edebiyat, Kök Yayıncılık,
Ankara, 2003.
- Şimşek, Tacettin. Çocuk Edebiyatı, Rengarenk Yayınları,
Ankara, 2002.
- Şirin, Mustafa Ruhi. 99 Soruda Çocuk Edebiyatı, Çocuk
Vakfı Yayınları, İstanbul, 1994.
- T.D.K. Türkçe Sözlük, Milliyet Yayınları, İstanbul, 1992.
- Tür,
Gülseren, Turla,Ayşe. Okul Öncesinde Çocuk, Edebiyat ve Kitap,
Ya-Pa Yayınları, İstanbul, 1999.
- Tür, Gülseren, Canbolat, Bilge. Okul Öncesi Dönemde Çocuk
Kitapları, Gazi Üniversitesi M. E. F.Lisans Programı,
Ankara, 1982.
- Üre, Arı, Şahin-Seçer, Çocukta Duygusal Gelişim, S.Ü.
Mesleki Eğitim Fakültesi Yaşatma ve Geliştirme Vakfı, Konya,
2001.
- Yalçın, Alemdar, Aytaş, Gıyasettin. Çocuk Edebiyatı,
Akçağ Yayınları, Ankara, 2002.
- Yavuz, Kerim. Çocuğun Dünyası ve Gelişme, Çocuk Vakfı
Yayınları, İstanbul, 1998.
- Yavuzer, Haluk. Çocuk Psikolojisi, Remzi Kitabevi,
İstanbul, 1997. Çocuk Psikolojisi, Remzi Kitabevi,
İstanbul, 2003. Çocuğunuzun İlk 6 Yılı, Remzi Kitabevi,
İstanbul, 1998.
- Yılmaz, Nahide. Anaokulu Öğretmeninin El Kitabı, Ya-Pa
Yayınları, İstanbul.
- Yörükoğlu, Atalay. Çocuk Ruh Sağlığı, Özgür Yayınları,
İstanbul, 1996. (The Children’s
Book Committee: A Panel Dıscussion Of ‘Best Book’ Selection
Criteria).
[1]
Dodson, 1997, s.10.
[2]
Dodson, 1995, s. 20; Dodson, 1997, s. 20.
[3]
Alpay, 1984, s. 44.
[4]
Hehlmann, akt: Yavuz, 1998, s. 16.
[5]
İpşiroğlu, akt: Nas, Recep, s. 65.
[6]
Güleç, Gönen, 1997; akt: Kocabaş, 1999, s. 9.
[7]
2003, s. 9.
[8]
Alpay, 1985, s. 72.
[9]
Şimşek, 2002, s. 21.
[10]
Tür, Turla, 1999, s.12.
[11]
akt: Kocabaş, 1999, s. 15.
[12]
akt: Kocabaş, 1999, s.14-15.
[13]
akt: Aral, Neriman, Gürsoy, Figen, 2000, s. 321.
[14]
Yavuzer, 2003, s.186.
[15]
Tür, Canbolat, 1982, s. 1.
[16]
Coody; akt: Gönen, 1988, s. 28, Akın, 1998, s. 61.
[17]
Caferoğlu, 1991, s. 2.
[18]
Alpay, 1984, s. 44.
[19]
Sever, 2003, s.61.
[20]
Alpay, 1985, s.73.
[21]
Tür, Turla, 1999, s.13.
[22]
Gürkan, 1993, s.50.
[23]
Sever, 2003, s.61.
[24]
Gönen, 1988, s. 32-33.
[25]
İlhan, 2000, s. 400.
[26]
Gönen, 1988, s. 30-41.
[27]
Sever, 2003, s.62.
[28]
Şirin, 1994, s. 204-216.
[29]
Şirin, 1994, s. 216.
[30]
Şirin, 1994, s. 215.
[31]
Sever, 2003, s.62.
[32]
Gürmen, Aysel. 1997, s. 78.
|