Elif KONAR

Uzman (Türk Dili ve Edebiyatı/ Çocuk Gelişimi ve Eğitimi

Bu yaşın başlarında dengesiz ve tembel bir görünümüm vardır; sanki 2,5 yaşını tekrar yaşıyormuşum gibi…
Sürekli değişiklikler gösteririm. Annem hep, “n’oldu bu çocuğa, bilmiyorum, çok değişti” der.
Büyük kaslarım gibi, küçük kaslarım da gelişmiştir. El işlerinde daha becerikliyimdir. Kesip yapıştırabilir, boya ve resim yapar, bütün araç ve gereçleri iyi kullanabilirim.
Resimlerim daha gerçekçidir.
Ayrıntılarım çoğalmıştır. Yeni kavramlar öğrenirim. Çizdiğim veya canlandırdığım simgeler sürekli değişir. Görünmeyen şeyleri sanki görünüyormuş gibi çizerim; bir evi önden çizdiysem, içine insanları da yaparım.
Sözcük dağarcığım hızla gelişmektedir.
Genellikle günde 5 yeni sözcük öğrenebilirim. Grup oyunlarından çok hoşlanırım.
Bazı sorumlulukları yüklenebilirim.
Söylenilenleri dikkatle dinlerim, dikkat sürem uzamıştır.
Gerçekten eğitim uygulamaları yapabilirim.

Çocuğa nasıl yardımcı olunabilir?
Çocuğunuzla birlikte okumaya, resim ve elişi faaliyetleri yapmaya, oynamaya devam edin.
Ev içinde yapabileceği konularda yardım isteyin, böylece çocuğunuz hem yapabilmenin mutluluğunu yaşasın, hem de el becerileri ve problem çözme yeteneği gelişsin.
Meraklı, ilgili, çevresindeki eşyaları tanıyabilen, akıcı konuşabilen, renkleri, şekilleri tanıyan, bazı kavramları bilen, öğrenmeye hazır olan çocuğun çabaları saygıyla karşılanmalıdır.
Çocuğun öğrenme faaliyetinin önemsendiği hissettirilmeli, çabaları pekiştirilmeli ve desteklenmelidir.

Çocuğa nasıl daha iyi öğrenebileceği ya da mutlu olabileceği öğretilmeden önce, çocuğu olduğu gibi, kendisi olarak görme öğrenilmelidir. Unutulmamalıdır ki, başkasını olduğu gibi kabul etmek, onu gerçekten (saymaktır) sevmektir; kabul edildiğini hissetmek, sevildiğini hissetmektir. Çocuklar, nasihat dinlemekten çok, örnek görmek isterler. Aslında bu durum yetişkinler için de aynı değil midir?