|
Merhaba,
Benim kızlarımın 3 yaşı bitirmesine 2 ay kaldı. Üç yaşındalar diyebiliriz. Son zamanlarda sorun mu değil mi henüz onu da kestiremediğim yaşanmışlıklarımızdan bahsedeceğim ve mümkünse fikirlerini almak istiyorum.
İkizlerde biri dğerine oranla daha sessiz olur derler ya o durum bizde Defne'de mevcut. Ama defne çok da sessiz, vur ensesine al lokmasını olan bi çocuk değil, zaman zaman Çınar'a oranla daha sakin diyebiliriz sadece. Ama genel olarak iki kızım da yaramaz, huysuz filan değillerdir. Çoğu zamanım zaten onlarla geçtiğinden, ne demek istediklerini huysuzluk yapmalarına izin vermeden anlayabiliyor ve yerine getiriyorum.
Gelelim soruma/sorunumuza, son günlerde herşeyi ağlayarak istiyorlar. Bazen acayip tutturuyorlar ve var gücüyle bağırarak ağlarken bir yandan da istemiyom istemiyom diye söyleniyorlar. Nasıl yaklaşırsam yaklaşayım halledemedim ben bu durumu. Dönem midir? Nasıl yaklaşılmalı? Geçer mi? Dönüm noktası mıdır bu kişilik oturmasında? yanlış birşey yapmak istemiyorum. Sürekli sinir harbinde olan bi anne görünümünde olmak da istemiyorum. Of aman. Bilmem anlatabildim mi?
Teşekkürler..
CevabıÇocukların durup dururken, herhangi bir yaşta sorun çıkarmaları çok normal. Eğer 2 yaşında olsalardı 2 yaş sendromundan kaynaklanıyor diyebilirdim ama 3 ve 4 yaşlar çocukların genelde uyum içinde oldukları zamandır.
İkizleri disiplin ederken sana yardımcı olacağını düşündüğüm bir kaç noktaya değinmek istiyorum. Öncelikle çocuklarına disiplin verirken esnek olmalısın. Kendi metodunuzu zamanla değiştirmeye, olaylara gore uyarlamaya, değişik yöntemler denemeye hazırlıklı olun. Unutulamaması gereken bu yaştaki çocukların kuralları anlayabilecek ve uygulayabilecek olgunlukta olduklarıdır.
İlk olarak disiplin tarzına göre ayrılmış olarak üç değişik ebeveyn modeli var, bahsetmek istediğim.
1. Aşırı Otoriter Ailelerde ebeveyn sürekli çocuğun davranışlarını kontrol eder, büyüklere uyulması gerektiğinden bahseder ve tartışmalara kapalıdır. Bu aileler genellikle ceza yöntemlerini uygularlar.
2. Otoriter Ailelerde ise ebeveyn limitleri belirler ve çocuğunun doğal ve mantıklı yollardan hatalarından ders almasını ister. Çocuklarına kurallara uymanın öneminden ve neden kurallara uyulması gerektiğinden bahseder. Çocuklarıyla aynı fikirde olmasa bile onları dinler ve söylediklerini dikkate alır. Nazik ama kurallara uymada sıkı, ama sıcak ve sevgi doludur. Standartları yüksek tutar ve çocuğunu bağımsız olmaya teşvik eder.
3. Müsamahakar Ailelerde ebeveynin çok az kontrolü vardır. Çocuklar kendi kurallarını koyma, istediği aktiviteyi istediği zaman yapma hakkına sahiptir. Çocuklarının davranışlarında diğer aile tiplerine nazaran çok olgunluk beklemezler.
Araştırmalara göre orta yolu bulan yani otoriter ailelerde yetişen çocuklar kendini bilen, sorumluluk sahibi, dayanışmadan yana, kendine güveni olan, araştırmacı oluyor. Aşırı otoriter ailelerde yetişen çocuklar korkak, kafaları karışık, araştırmaya çok meyili olmayan ve otoriteye bağlı oluyorlar. Müsamahakar ailelerde yetişenler ise olgunlaşmamış, sorumluklara ya da özgürlüğüne karşı isteksiz olurlar.
Disiplin tarzını düşündükten sonra kısa şekilde bir kaç metod öneriyorum.
*Çocuklarınızla iletişim kurarak problemleri çözün: Kolay anlaşılır ve net kurallar koyun. Kendilerini ifade ederken kullacakları kelimeleri bulmalarında yardımcı olun. Eğer kendini ifade edemezse hırçınlık gösterebilir o yüzden “Şu an ağlıyorsun sebebi şu mu? Hissettiğin şu mu?” şeklinde hem soru sorarak hem de kendini ifade etmesine yardımcı olarak sorunu çözmeye çalışın. Istediği şeyi elde etmek için kendini yerlere attığında, “İstediğin şeyi elde etmek isteğini anlıyorum. Ama bu şekilde davranman gerekmiyor, bu şekilde göstermen yerine benimle konuşmalısın” diyebilirsiniz.
*Önemsemezlikten gelin: Bazen yaptıklarını önemsemek o hareketi bir daha tekrar etmelerini engelliyor. Hoşlanmadığınız hareketi yaptıklarında önemsemezlikten gelip, doğrusunu yaptığında dikkatini ona yöneltin.
* Ödüllendirme: Sözle ya da başka şekilde ödüllendirmeye gidebilirsiniz. Burda sıkça kullanılan metod sticker yani etiket ile ödüllendirme. Yakalarına yapıştırılan minicik bir sticker bile kötü davranışlarını düzeltmelerine yardımcı olabiliyor. Şunu yaparsan şunu veririm değil de doğru hareketi yaptıkları zaman ödüllendirmeye giderseniz daha iyi sonuç alabileceğinizi duüşünüyorum.
* Hayır kelimesini kullanmamaya çalışın: Çocuklara ne yapmamaları gerektiğini söylemek yerine ne yapmaları gerektiğini söylemeye çalışın. Pozitif yaklaşmanız daha olumlu sonuçlar yaratacaktır.
* Zorlamayın, anlaşma yoluna gidin: İlacını içmek istemiyorsa ona seçenek sunun, meyve suyuyla mı içmek istiyorsun yoksa süt ile mi? diye seçenek sunabilirsiniz. Basit gibi görünse de işe yaradığını göreceksiniz.
Unutulmaması gereken son nokta da eğer kabul edilmez bir davranışta bulunursa öncelikle net ve kesin bir şekilde ne demek istediğinizi belirtin, daha sonra kesinlikle bağırmayın ya da sert davranmayın. Yaptığı harekete ceza vermek gerekiyorsa tek başına odasına gönderebilirsiniz. Yalnız bu konuda tavsiye edilen sürede dikkatli olmalısınız. Çocuğunuzun yaşı kadar süre oda cezası yeterli. Yani 4 yaşındaki çocuk için 4 dakika. Bu süreden sonra hatasını unutacaktır o yüzden süresi dolunca güzelce konuşup neden oda cezası aldığını açıklayın. Oda cezasından kastım kesinlikle kapının yapatılması, çocuğu odaya kitleme şeklinde değildir. Tam tersine odasının kapısı açık olsun ama süresi dolmadan çıkamayacağını bilsin. Bu sorunun daha detaylı cevabı için... |
Sorularınız ve Cevapları 
