Gaffar: Bağışlama, bağışlama gücü olan.

Gafur: Bağışlayan, merhametli.

Galip: Üstün gelen, kazanan.

Ganalap: Işık veren yiğit.

Ganç: Çağrı.

Gani: 1. Çok zengin, varlıklı. 2. Bol.

Garabed: Lider, öncü, önder.

Garbis: Öncü, önder.

Gavsi: 1. Dalgıç. 2. Bir işi derinlemesine araştıran. 3. Yardımcı, imdada yetişen.

Gazal: Ceylan.

Gazanfer: 1. İrice aslan. 2. Güçlü erkek.

Gazel: 1. Şakacı. 2. Yapraklarını dökmüş, kurumuş ağaç. 3. Edebiyatta bir nazım biçimi.

Gediz: 1. Su birikintisi, gölcük. 2. Ege’de bir akarsu.

Gencal: Genç, taze, civan.

Gencalp: Genç yiğit. 2. Cesur kişi.

Gencay: Yeni doğan ay, hilâl.

Gence: Genişçe. Azerbaycan'da bir şehir.

Gencel: Genç elli.

Gencer: Delikanlı, genç yiğit.

Genco: Gençten, genççe.

Gençay: 1. Taze, yeni genç. 2. Hilâl, ayça.

Gençer: Genç yiğit.

Geray: Gök renginde ay.

Gerçeker: Yol gösteren, gerçeğe ulaştıran.

Germen: 1. Hisar, kale. 2. Canlı yaratıklarda üreme öğelerinin tümü. 3. Elde yün eğirmeye yarar araç. Kermane.

Gernas: Kahraman, yiğit, yüce.

Gerok: Etkin, aktif, faal.

Gevheri: Kuyumcu, mücevherle ilgili.

Gezin: İki yaşından küçük koyun.

Gılman: 1. Tüyü çıkmamış delikanlılar, gençler. 2. Köleler, esirler.

Gıyas: Yardımcı.

Gıyasettin: Dinin yayılmasına yardımcı olan.

Giragos: Taşıyan, yüklenen kişi.

Giran: Ağır, ağırbaşlı.

Giray: 1. Kudretli, kuvvetli. 2. Uygun, lâik. 3. Kırım hanlarının ünvanı.

Giyasi: Yardımla ilgili.

Gizay: Gizli olan.

Gizdeş: Gizlilikte aynı, eş olan.

Gizer: Destansı yiğit.

Gizmen: Giz saklayan kimse, sırdaş.

Göğem: Yeşile yakın mor.

Göğen: 1. Gök, mavi. 2. Yeşillik.

Göğüş: 1. Turnaya benzer bir tür kuş. 2. Gök yeşil. 3. Sarı saçlı mavi gözlü kimse.

Gökalp: Gök gözlü yiğit kahraman, genç yiğit.

Gökay: Gök gibi mavi olan ay.

Gökbaran: Gökteki güç.

Gökbay: Saygın, gök gibi mavi anlamında. Gök gözlü ve zengin kimse.

Gökbel: Yeşil bir dağın geçit veren yeri. Mavi geçit.

Gökbelen: 1. Yeşil bir dağın geçit veren yeri. 2. Yeşil tepe.

Gökben: Mavi benli.

Gökberk: Mavi gözlü sert bakışlı.

Gökbey: Mavi gözlü bey.

Gökbora: Fırtına.

Gökbörü: Bozkurt.

Gökcan: Mavi gözlü dost, candan kişi.

Gökce: 1. Gök ile ilgili. 2. Gök rengi, mavi. 3. Mavi gözlü.

Gökcen: 1. Güzel. 2. Yiğit. 3. Mavi gözlü, gökmen.

Gökçal: Yeşile çalan.

Gökçay: Yeşil dere, sel.

Gökçe: 1. Sevimli güzel, gösterişli. 2. Yiğit, cesur. 3. Gök rengi, mavimsi. 4. Gökle ilgili. 5. Melek. 6. Bir çeşit armut. 7. Bir tür hayvan yemi. 8. Mavi gözlü.

Gökçeer: Mavi gözlü yiğit, sevimli yiğit.

Gökçek: 1. Güzel, sevimli. 2. Yiğit, cesur.

Gökçel: Gök mavisine yakın renkler. Mavimsi.

Gökçen: 1. Güzel. 2. Yiğit. 3. Mavi gözlü, gökmen.

Gökçener: Mavi gözlü yiğit.

Gökçer: Mavi gözlü yiğit, gökçe er.

Gökçesu: Mavi su.

Gökçil: Gök rengine çalar, mavimsi.

Gökçin: Maviye yakın külrengi, kurşuni, mavi kır.

Gökçül: Gökyüzü ile ilgili.

Gökdal: Yeşil, taze dal.

Gökel: Eliaçık.

Göker: 1. Gökyüzünün yiğidi. 2. Mavi gözlü kimse.

Gökhan: 1. Oğuz Han’ın oğlu. 2. Göklerin hakimi.

Gökhun: Gökyüzü kadar parlak, mavi. Mavi gözlü savaşçı.

Gökmen: Mavi gözlü, sarışın.

Gökmenalp: Mavi gözlü ve sarışın yiğit.

Gökmener: Mavi gözlü ve sarışın yiğit.

Göknel: Gökle ilgili. Mavi gökyüzü.

Göksagun: Mavi gözlü hekim.

Göksal: Mavi gözlerinin güzelliğiyle tanınan.

Göksan: Adı, sanı göklere yükselmiş.

Göksel: Gökle ilgili, göğe tutkun.

Göksen: Gökle ilgili, göğe ümit bağlamış, tutkun.

Gökser: Gökle ilgili.

Göksoy: Mavi gözlü, sarışın soydan gelen. Soyu gökyüzünden gelen.

Göksu: 1. Türkiye'nin birçok yerinde akarsu adı. 2. Mavi su.

Göksun: Kahramanmaraş'ta bulunan ve Seyhan Irmağı'na karışan bir çay.

Gökşen: Aydınlık, ışıklı gök. Mavi gözlü ve şen.

Gökşin: 1. İhtiyar, koca. 2. Dar ağızlı büyük çömlek. 3. Ebemkuşağı, alkım, gökkuşağı. 4. Mavi.

Göktan: 1. Tan vakti. 2. Mavi şafak.

Göktaş: Mavi taş, göktaşı.

Göktay: Mavi gözlü çocuk.

Göktuğ: Mavi renkli nişan.

Göktuna: Mavi Tuna.

Göktunç: Mavi gözlü va tunç gibi.

Göktürk: Orta Asya'da yaşamış bir Türk ulusu.

Gökyay: Mavi yay.

Gömeç: 1. Bal peteği. 2. Ebegümeci. 3. Bir tür papatya. 4. Bir tür erik. 5. Doğudan esen rüzgâr.

Göndem: Uyan, uysal.

Gönder: Bayrak direği.

Gönen: Mutlu ol, sevin, varlık ve bolluk içinde yaşa.

Gönenç: Varlık ve bolluğun verdiği rahatlık. Refah.

Göral: Gör ve al.

Gören: 1. Kızılcık. 2. Kalabalık, sürü. 3. Ağaçlardan elde edilen bir tür zamk. 4. Bakan ve görme işini yapan.

Görgün: Görgülü, bilgili. Görme yetisi olan, iyi gören.

Görgüncan: Görgülü.

Görkay: Güzel, gösterişli ay.

Görkel: Heybetli el.

Görkem: 1. Gösteriş, heybet. 2. Gürbüz.

Görken: 1. Çekici olan, cazibeli. 2. Saygıdeğer.

Görker: Güzel ve yiğit kimse.

Görkey: Güzellik.

Görkmen: Alımlı, yakışıklı yiğit.

Görsel: Görmeye dayanan.

Görsev: Gör ve sev.

Göven: Toprağın verim gücü, biteklik.

Göymen: Gözleyen, araştıran.

Gözay: Gözlü, bölümleri olan. Ay gözlü.

Göze: 1. Bir akarsuyun çıktığı yer. 2. Kaynak, pınar.

Gözem: 1. Sevimli, hoşa giden. 2. Sulak bölge. 3. Pınar.

Gözen: İlgi çekici, gösterişli, alımlı kimse.

Gudermes: Çeçenistan'ın en büyük kentlerinden biri.

Gufran: Günahların affı.

Gujan: 1. Atak, çevik. 2. Temiz kalpli.

Guram: Eski bir Gürcü adı.

Gücal: Kuvvet al, derman al.

Gücel: Güçlülük.

Gücer: Gücü olan erkek.

Gücüm: Dayanağım, güç aldığım.

Gücümer: Dayanağım, gücüm olan yiğit.

Güçal: Güçlü, güçlenen.

Güçalp: Güçlü, yiğit.

Güçhan: Çetin, güçlü han.

Güçkan: Güçlü soydan olan kimse.

Güçlü: 1. Kuvvetli, gücü yerinde. 2. Önemli, etkili. 3. Şiddetli.

Güçmen: Kuvvetli kişi.

Güçsal: Kuvvetini göster.

Güçsan: Gücüyle tanınan.

Güçsel: 1. Zorlu, çetin sel. 2. Güçle ilgili, enerjik.

Gülabi: Gülsuyu.

Güleç: Her zaman gülen, aydınlık ve güler yüzlü, sevimli.

Güleçer: Güler yüzlü yiğit.

Gülek: 1. Yüzünden tebessümü eksik etmeyen. Güleryüzlü. 2. Su birikintisi. 3. At sürüsü.

Gülener: Sempatik yiğit kişi.

Gülerman: Güler yüzlü adam.

Gülez: Gülü ez.

Gülhan: 1. Gül gibi sevilen hakan. 2. Gül evi.

Gülmen: Güler yüzlü kimse.

Gülören: Gül yıkıntısı, çiçeksiz kalmış gül dalları.

Gültan: Gül ve sabah aydınlığı kadar güzel.

Gültekin: 1. Genç, nazik delikanlı. 2. Uğurlu gül.

Gümen / Güman: Ümit, umut.

Günaç: Gün gibi aydınlat.

Günak: İyi gün.

Günal: Al gibi kırmızı gün.

Günay: 1. Güneş ve ay. 2. Güneşli yer.

Günbek: Kuyruksuz.

Günberk: Güneş gibi yakıcı ve sert.

Günbey: Günün beyi, günü en iyi geçiren.

Günce: Günlük.

Günçe: Güneşli yer.

Gündaş: Aynı gün doğanlardan her biri, gündeş.

Günden: Her şeyi kabullenen, uysal kişi.

Gündeş: Aynı günlerde yaşayan ya da olan.

Güneç: Güneşli, güneş gören yer.

Günel: Herkes, elâlem.

Güner: 1. Güneşin doğma vakti. 2. Günün erken zamanı.

Güneri: Günün yiğidi, eri.

Güngör: Mutluluk içinde yaşa, çok güzel günler gör.

Güngöze: Işıklı su kaynağı.

Günhan: 1. Oğuz Han’ın oğlu. 2. Eski Türk tanrılarından. 3. Güneş hükümdarı.

Güniz: Günün, Güneş'in izi.

Günkan: 1. Güne can veren. 2. Sıcakkanlı.

Günkut: Kutlu, uğurlu gün.

Günol: Aydınlık ol.

Günsav: Günün en değerli sözü.

Günsel: Günle ilgili, güne ait. Gün ışığı.

Günser: Işık ver, parla.

Günsür: Mutluluk içinde yaşa, iyi günler gör.

Günşen: Şen geçen gün.

Günşiray: Aydınlık, gün yüzlü.

Güntaç: Uğurlu taç.

Güntan: Güneşin doğuşundan az önceki zaman.

Güntekin: 1. Güneş gibi ve biricik. Z. Güneş gibi doğan şehzade.

Güntimur: Karakurum Devleti hanlarından biri.

Günvar: Gün gibi, aydınlık.

Günver: Bereketli, ışıklı.

Günyeli: Doğu rüzgârı, güneşin doğduğu yönden esen rüzgâr.

Günyol: Yolu aydınlık.

Günyüz: Aydınlık yüzlü.

Gür: 1. Bol ve güçlü olarak çıkan ya da fışkıran. 2. Sık, yoğun.

Gürak: Çok beyaz.

Güral: Hakkını bol bol, çok al.

Güralp: Güçlü yiğit.

Güralpan: Üstün yiğide yaraşır biçimde.

Gürarda: Eli bol, cömert halef.

Güray: Bolluk içinde olan ay. Bereketli ay.

Gürcan: Güçlü, coşkulu can.

Gürçağ: Yeniliklerin, ileri buluşların bol olduğu çağ.

Gürçay: Bol sulu akarsu.

Gürdal: Çiçeği, meyvesi bol olan dal.

Gürdoğ: Tosuncuk.

Güre: 1. Güçlü, dinç. 2. Ürkek. 3. Gür. 4. Uzak. 5. Sakin.

Gürel: 1. Canlı, coşkulu, hareketli. 2. Çetin bir gücü içeren. 3. Maviye yakın bir renk.

Güreli: Enerjisi olan, hareketli olan.

Gürelli: Herkese iyilik yapan, cömert.

Güreman: Güçlü adam.

Güren: 1. Kızılcık. 2. Sürü, kalabalık.

Gürer: Güçlü, gürbüz er.

Gürerk: Yoğun güç.

Güresin: Yaratıcı gücü çok olan.

Gürgenç: Her yerinden gençlik ve tazelik fışkıran.

Gürgüç: Yoğun, fışkıran güç.

Gürhan: Güçlü, gürbüz hükümdar.

Gürışık: Güçlü ve bol ışık.

Güriz: Sık, yoğun, güçlü iz.

Gürkal: Bol ve verimli kal.

Gürkan: Bol ve güçlü, fışkıran kan.

Gürkök: Kökleri güçlü olan.

Gürkut: Çok başarılı ve kutlu.

Gürler: Gürleyen, çağlayan, haykıran.

Gürleyik: 1. Çağlayan. 2. Mert, atılgan.

Gürman: Güçlü, gürbüz.

Gürmen: Gücü kuvveti olan gürbüz kişi.

Gürol: Bol ve güçlü olarak çıkış, güçlü olma.

Gürsal: Her tarafa nam salmış olan.

Gürsan: Önemli, güçlü bir üne, soya sahip olan kimse.

Gürsav: Düşüncesi güçlü olan. Bol ve değerli söz.

Gürsay: Güçlü, saygın.

Gürsel: Güçlü sel, dağları, taşları sarsan sel suyu.

Gürsen: Hep bol olan.

Gürses: Güçlü, kuvvetli ses.

Gürson: İyi ve mutlu son.

Gürsoy: Kalabalık soy, soyu güçlü olan.

Gürsu: Gürül gürül akan bol su.

Gürşen: Gürbüz ve neşeli.

Gürşener: Çok neşeli.

Gürtan: Bol ışıklı şafak vakti.

Gürtaş: Büyük taş kütlesi.

Gürtav: Tam kıvamında olan.

Gürtay: Canlı, besili at yavrusu.

Gürtuğ: Bereketli tuğ.

Güryay: Güçlü yay.

Güryüz: Gürbüz yüz, iyi gelişmiş kimse.

Güvem: 1. Yeşillik. 2. Yabani erik türü.

Güven: 1. Korku, çekinme ve kuşku duymadan inanma ve bağlanma duygusu. 2. Bir şeyden umulan, beklenen niteliğe inanıp ona göre davranma. 3. Yüreklilik, cesaret.

Güvenalp: Güvenilir yiğit.

Güvenç: 1. Güvenme duygusu, güven, itimat. 2. Sevinçli. 3. Dayanak, yardım.

Güvener: Güvenilir kişi.

Güyer: Su yolu.

Güz: Yazla kış arasındaki mevsim, sonbahar.

Güzcan: Sonbaharda doğan yiğit.

Güzey: Az güneş alan, gölgeli yer.

Güzhan: Sonbaharın hükümdarı.

Tasarım: EvrenKENT