|
Yade:
Hatıra, anı.
Yadigâr:
Bir kimseyi ya da bir olayı anımsatan nesne ya da kimse.
Yağan:
Gökten yere dökülen. Yağmur, kar.
Yağış:
1. Yağmur. 2. Yağan yağmur veya kar miktarı.
Yağmur:
1. Havayuvarında bulunan su buharının soğuk tabakalarda
yoğunlaşmasıyla oluşan ve yeryüzüne düşen yağışın sıvı durumda
olanı. 2. Çok sık ve düşen, gelen şey. 3. Bolluk, çokluk.
Yağmurca:
Bir tür geyik, yağmurça.
Yahşi:
İyi, güzel.
Yakar:
Yürek yakıcı.
Yakın:
Uzak olmayan, kendisine yakın duyulan, akraba.
Yakıncan:
Dost.
Yakut:
Pembe ya da erguvan tonlarıyla karışık koyu kırmızı renkli, saydam
ve değerli bir taş. 2. Kuzeydoğo Sibirya’da yaşayan bir Türk
topluluğu ve bu topluluktan olan kimse.
Yalaz:
Yalım, alev, alaz.
Yalazan:
Şimşek.
Yalazay:
Yalımlanan Ay, yalımlı Ay. Ateş gibi Ay.
Yâlçuk:
Parlayan, parlak. Elçi.
Yaldız:
1. Altın ve gümüş kaplama. 2. Parlayan. 3. Aldatıcı dış görünüş, göz
boyama.
Yalgın:
1. Ilgın, serap. 2. Aşı kalemi almaya ve aşılamaya elverişli ağaç.
3. Çiçek.
Yalım:
1. Yanan ve ışık veren şeylerin türlü biçimlerde uzanan dili, alev.
2. Kılıç, bıçak gibi kesici araçların keskin yüzü.
Yalın:
1. Çıplak. 2. İçine başka bir şey katılmamış, sade. 3. Gösterişsiz,
süssüz.
Yalınay:
Çıplak, sade Ay.
Yalınca:
Gösterişten uzak.
Yalıncan:
İçi dışı bir olan, içten dost.
Yaltırak:
Parıltı, ışıltı.
Yankı:
1. Sesin bir yere çarparak az bir süre sonra geri dönmesiyle
işitilen ikinci ses. 2. Bir olayın yol açtığı olumlu ya da olumsuz
tepki.
Yansı:
Işığın parlak bir yere çarparak yön değiştirmesi, kaynağına geri
dönmesi.
Yapıncak:
Seyrek taneli, kırmızı yada beyaz benekli bir tür üzüm.
Yapıt:
Bir emek sonucu ortaya konan ürün, sanat ya da yazın ürünü.
Yaprak:
1. Bitkilerin yeşil ve türlü büyüklük ve biçimdeki bölümleri. 2.
Kitap, defter gibi şeylerde ön ve arka yüzü oluşturan kâğıtlardan
her biri. 3. Kat kat ayrılabilen şeylerde her bir katman.
Yaprakgül:
Gül yaprağı.
Yâr:
1. Sevgili, sevilen. 2. Dost.
Yarcan:
Çok sevilen, sevgili.
Yâren:
Arkadaş, yakın, dost.
Yarence:
Yaren gibi, yarene benzer.
Yarkın:
1. Güneş ışığı, Güneş aydınlığı. 2. Çakan ışık, şimşek.
Yarkınbüke:
Güneş aydınlığı gibi güzel.
Yâsan:
Düzenli.
Yasemin:
Güzel kokulu, kırmızı, beyaz ya da sarı çiçekler açan bir ağaççık.
Yasmina:
Yasemin sözcüğünün Arnavutçadaki karşılığı.
Yaşagül:
Yaşamın boyunca gül, mutlu ol.
Yaşam:
Hayat, doğumdan ölüme kadar geçen süre. Dirim, canlılık.
Yaşar:
Ölmez, yaşamını sürdürür.Çocuğun uzun ömürlü olması dileğiyle
verilen ad.
Yaşıl:
Yaşla ilgili, yaş gibi, taze, yeşil.
Yaşın:
1. Işık. 2. Çakan ışık, yıldırım, şimşek.
yayılan yerler, dolay.
Yazgan:
Yazar, edebiyatçı.
Yazgı:
Bütün olan bitenleri, olmakta olanları ve gelecekte olacakları
önceden ve değişmeyecek bir biçimde düzenlediğine inanılan doğaüstü
güç. Alın yazısı, talih, baht, kader.
Yazgül:
Gül gibi sıcak.
Yazgülü:
1. Yazları açan gül. 2. Havalı güzel. 3. Baharın ilk günlerinde
doğan kız çocuğu.
Yediveren:
1. Yılın her mevsiminde çiçek açıp meyve veren. 2. Bereketli.
Yegâne:
Tek, biricik.
Yegül:
Yeğni, ağırlığı az, hafif.
Yeğin:
Şiddetli, zorlu.
Yekta:
Eşi olmayan, tek.
Yelcan:
Rüzgâr gibi olan. Tez canlı.
Yelda:
1. Uzun ve kara. 2. Yılın en uzun gecesi.
Yeldam:
Eli çabuk, çabuk iş gören.
Yeldem:
Hızlı, çevik. Eli çabuk, çabuk iş gören.
Yelesen:
Yel gibi hızlı ve çabuk.
Yelis / Yeliz::
1. Yelce, yel gibi. 2. Güzel aydınlık, havadar yer.
Yelten:
Davran, teşebbüs et.
Yenal:
Zafer kazanmış olan.
Yengi:
Zafer, üstünlük kazanma.
Yenisey:
Orta Asya'nın en büyük ırmaklarından birinin adı.
Yepelek:
İnce yapılı, nice, narin.
Yeşim:
Açık yeşil ve pembe renkli, kolay işlenen, değerli bir taş.
Yeter:
Gereksinimi karşılayacak nitelikte olan. Yetişir. Sonuncu olması
istenen çocuklara verilen ad.
Yetkin:
Gerekli, yeterli olgunluğa erişmiş. Ergin.
Yeva:
İlk kadın olarak kabuledilen Havva'nın Ermenice karşılığı.
Yezdan:
Yüce.
Yıldan:
Belli bir yıl ile ilgili.
Yıldanur:
Nurlu, şanslı yıl. Seneyi aydınlatan.
Yıldız:
1. Güneş ve Ay dışında gökyüzünde görülen ışıklı gökcisimleri. 2.
Herkesçe beğenilen, tanınmış sanatçı. 3. Bir meslekte, bir
toplulukta üstün başarı gösteren kimse. 4. Birçok kısa çizgiden ya
da üçgenden oluşan biçim. 5. Şans, talih.
Yıldızcan:
Yıldız gibi sevilen.
Yıldızhan:
1.Oğuzların Bozok kolunun inandığı üç gök tanrısından biri. 2.
Parlayan, aydınlık yönetici.
Yonca:
Baklagillerden, yem bitkisi olarak da yetiştirilen, çiçekleri
menekşe renginde çayır bitkisi.
Yosma:
1. Edalı, işveli. 2. Zarif, kıymetli.
Yönal:
Belli bir yöne doğrul.
Yönel:
Yüzünü belli bir yöne doğru çevir.
Yöntem:
1. Bir amaca ulaşmak için tutulan düzenli yol, yol yordam. 2. Kural.
Yudum:
Bir kerede yutulan içecek miktarı. Bir içimlik sıvı.
Yumak:
Top biçiminde sarılmış yün ya da pamuk iplik.
Yumuk:
1. Henüz açılmamış çiçek, gonca. 2. Yumulmuş, kapanmış. 3. Tombul.
Yunus:
1. Birtakım yıldızının adı. 2. Sevimli ve insana en yakın balık
türü.
Yurdaay:
Ülkeye Ay, yurda Ay gibi doğan. Aydınlık.
Yurdacan:
Yurdu için canını verir.
Yurdagül:
Yurda gül olarak doğmuş, gülümseten, sevindiren.
Yurdagülen:
Yurda, ülkeye gülümseyen, ülkeye gülen.
Yurdagüler:
Yurduna güler.
Yurdakul:
Yurt için, ülke için kul olan, ülkenin kulu.
Yurdan:
Yurdu an.
Yurdanur:
Ülkeye, yurda ışık, aydınlık olan.
Yurdaşen:
Yurdunu şenlendiren, sevindiren.
Yurdatap:
Yurdunu taparcasına seven.
Yurday:
Aydınlık ülke.
Yurdum:
Ülkem, benim olan yurt, benim yurdum. Anavatan.
Yurdun:
Benim değil ülkenin, vatanın.
Yurt:
Memleket, anavatan.
Yüce:
Yüksek, ulu.
Yücel:
Yüceleş, yüksel, büyüdükçe büyü, ulu ol, yüce ol.
Yücelen:
Yüceleşen, yükselen, yüce olan.
Yücelt:
Yükselt, başarı kazandır.
Yücelten:
Yüceleşmesini sağlayan, yüceleştiren, yüce bir duruma getiren.
Yücenur:
Nurlu, ulu kişi.
Yüksel:
1. Başarı kazan, yükseğe, yukarı çık. 2. İlerle. 3. Yüce olan,
yüksekte olan.
Yükselen:
1. Bulunduğu yerden daha yükseğe çıkan. 2. İlerleyen.
Yüzbike:
Yüz kadın kadar güzel. |
