Adal: Ün kazan, adın duyulsun.

Adar: 1. Kıştan kurtulup, bolluk günlerinin başlaması. 2. Olgunluk, erginlik. 3. Omuzdaş.

Adlan: İsmiyle ünlenen.
Afşar: 1. Çabuk iş gören, çevik, atılgan. 2. Oğuz Türkleri soyundan İran'ın kuzeyinde, Anadolu'nun daha çok güneyinde, Afganistan'ın bazı bölgelerinde yaşayan topluluk.
Ağan: 1. Göktaşı. 2. Akan yıldız. 3. Gök cismi.

Ahter: 1. Yıldız. 2. Talih, şans, uğur.
Ahzen: 1. Çok hüzünlü, çok kederli. 2. Üzgün.

Ajlan: Hızlı, çabuk, telaşlı.  
Akay: Ay'ın en parlak hali.
Akcan: Temiz, dürüst kimse.
Akel: 1. Beyaz el. 2. Temiz işlerle uğraşan kişi.

Akgün: İyi, güzel, zevkli gün.
Akın: Düşman ülkesine yapılan saldırı, kalabalık bir şeyin ardı kesilmeksizin gelip durması.

Akkor: Bir cevherin yüksek ısı nedeniyle ışık saçacak hale gelmesi.

Aksın: Temiz, dürüst insansın.

Aksu: 1. Dik kayalıklardan sızan su. 2. Dürüstlük timsali.
Akün: Dürüstlüğü ve temizliğiyle ünlü olan.

Alaca: 1. Çok renkli kişilik. 2. Birkaç rengin karışımından oluşan renk. 3. Ağaçta ilk olgunlaşan meyve.

Alagün: 1. Bulutların renklilik taşıdığı gün. 2. Güneş bulut arkasında kaldığında oluşan gölge.

Alanay: Ayın ışık saçtığı yer.
Alaz: Yanan bir şeyin yayılan alevi, yalım.

Alcan: 1. Can alıcı, güzel. 2. Gözü pek, kişi, cesur, yürekli.

Algün: Kızıl gün, kızıl güneş.
Algan: Ülkeleri teslim alan.
Algın: Sevdalı, tutkun, aşık.
Algun: Olgun aşık, güçlü.
Alkan: 1. Canlı bir kişiliği olan. 2. Kızıl kan.

Alkım: Yağmurdan sonra gökte beliren gök kuşağı.

Altan: Kızıl tan, kızıl şafak.

Angın: Tanınmış, ünlü, bilinen kişi.

Anı: Bir yaşanmış zamanı hatırlatan şey, hatıra.
Anıl: 1. Yavaş, sakin. 2. Amaç. 3. Bellek. 4. Adın her zaman anılsın.

Ardaş: Kalbi temiz arkadaş.

Arın: 1. Barış, huzur, erinç. 2. Düzenlilik.

Arıpınar: Berrak akan pınar.
Arısu: Temiz ve katışıksız akan su.

Arman: 1. Kutsal rüya. 2. Dürüst temiz insan.

Arsal: Arı gibi temiz ve çalışkan.

Arsen: Kurtuluş, özgürlük.
Aşkın: Çoğu şeyi aşmış olan kişi.

Atanur: Soyu aydınlık olan.
Atasel: 1. Kökü derinlerde olan. 2. Geçmişten bir sel gibi coşkuyla gelen.

Atay: Herkesçe bilinen, tanınmış, ünlü.

Aycihan: Tüm dünyayı ışıldatan ay.

Aydeniz: Aydınlık ve engin.
Aydoğan: Gökteki Ay gibi doğmuş olan.

Aygen: Gönül arkadaşı, sevgili.
Aygün: Ay ve Güneş gibi ışıklı ve güzel.

Ayhan: Oğuz inanışına göre gök tanrılarından biri.

Aylan: Açıklık, alan, tarla suyu.
Ayral: Özgün, farklı, değişik.
Aysan: Güzelliği sıfatı olmuş kişi.

Ayşen: Aydınlık, ışıklısın.
Aysın: Aya benzeyen.
Aytaç: Başında aydınlık fikirler olan.

Aytuna: Tuna gibi coşkulu, ay gibi güzel.

Azimet: 1. Gitme, gidiş. 2. Niyet tutularak okunan efsun.