Ediz: 1. Yükselti. 2. Ulu,yüce.
Efruz: Parlatan, aydınlatan, ışıldatan.

Ege: 1. Yaşça büyük ve saygı duyulan kişi. 2. Anne ve babanın haricinde bir çocuktan sorumlu olan kişi. 3. Türkiye'nin batısındaki deniz.

Ekim: 1. Yılın onuncu ayı. 2. Toprağı ekme işi.

Ekin: 1. Kültür. 2. Tahılın tarlaya atıldığı andan harman oluncaya kadar aldığı durum.

Elçin: 1. Demet. 2. Ağustos böceği.

Elgin: Yabancı gurbette yaşayan, garip.

Elvan: 1. Renkler, çeşitler, türler. 2. Rengarenk.

Emeç: 1. Amaçlanan hedef. 2. Su ve kara yosunlarının kökü andıran tutunma organı. 3. Yamaç.

Emek: 1. Bir işin yapılması için harcanan beden ve kafa gücü. 2. Uzun ve yorucu, özenli çalışma.

Emsal: 1. Eşit olan, bir tutulan, denk, yaşıt. 2. Benzerler. 3. Örnek.

Ender: Çok az, çok seyrek, çok az bulunur.

Engin: 1. Ucu bucağı görünmeyecek kadar geniş çok geniş. 2. Denizin kıyısında çok uzaklarda bulunan geniş bölümü. 3. Yüksekte olmayan, alçak yer.

Erdem: 1. Ahlakın övdüğü iyilikçilik, alçak gönüllülük, yiğitlik doğruluk gibi niteliklerin genel adı, fazilet. 2. İnsanın ruhi olgunluğu.

Erdi: 1. İsteklerini elde edebilen, amacına ulaşmış. 2. Başakları gerekli olgunluğa erişmiş ekin. 3. Ermiş.

Eren: 1. Benliğinden sıyrılmış, öz varlığından geçmiş, kendini tanrıya adamış, ermiş, evliya, veli. 2. Dervişler arasında "erenler" diyerek, bir seslenme sözü olarak kullanılırdı. 3. Olağanüstü sezgileriyle birtakım gerçekleri gördüğüne inanılan kimse.

Erim: 1. Bir şeyin erebileceği uzaklık, menzil. 2. İyi bir şeye işaret olan durum, iyi haber, müjde.

Erinç: Rahatlık, huzur, sukünet.

Ersin: 1. İstediğini elde etsin, arzuladıklarını gerçekleştirsin. 2.Yiğitsin. 3. Sözünde duran kişi.
Erşen: Neşeli, sözünde duran kişi.

Esen: Hiçbir hastalığı, vücutça hiçbir eksiği olmayan, sağlıklı, sıhhatli, alim.

Eser: 1. Emek sonucu ortaya konan ürün, yapıt. 2. İz, işaret, im. 3. Belirti. 4. Keyfine göre davranan.

Esin: 1. Etkilenme çağrışım veya içe doğmayla akla gelen yaratıcı duygu, düşünce, ilham. 2. Sabah yeli.
Evrim: 1. Zaman içinde birdenbire olmayan, kesintisiz, niteliksel gelişme süreci. 2. Bir canlıyı ötekilerden ayırt eden biçimsel veya yapısal karakterlerin gelişmesi yoluyla geçirilen bir dizi değişme olayı. 3. Devrim.

Eylem: 1. Harekete geçme. 2. Bir durumu değiştirmeye daha ileriye götürme yönünde etkide bulunma çabası.

Eylül: 1. Yılın dokuzuncu ayı. 2. Sonbahar mevsiminin ilk ayı.

Ezel: Geçmiş zaman, başlangıcı olmayan.

Ezgü: İyi.