Gazal: 1. Ceylan, maral. 2. Gü­zel gözlü.

Gencay: Ay gibi genç.
Gençay: Yeni doğan ay.
Gökben: Özü genç olan.
Gökçe: 1. Gökle ilgili, semavi. 2. Gök rengi, mavi. 3. Güzel.
Gökçek: Güzel insan.
Gökçel: Maviye çatan, gök rengi.

Gökçem: Mavi gözlüm.
Gökçen: Güzel, hoş, aklaşmış.
Gökçin: Maviye çalan, ma­vimsi.

Göksel: Gökle ilgili, semavi.
Göksen: Gök gibi mavi, gü­zel.

Göksev: Gökyüzünü sev, ma­viyi sev.

Göksu: Mavi renkli akan su.
Gökşin: Yağmurdan sonraki gökkuşağı.

Görkem: Gösteriş, azamet.
Gözay: Ay gözlü.
Gülergin: Olgunlaşmış gül.
Gülerman: Güler yüzlü insan.
Gülergün: Her yeni günü gü­lerek karşılayan.

Gülertan: Şafak vakti gülen.
Gülhan: Gül gibi insan, ince, zarif.

Gülmen: Güler yüzlü.
Gülsoy: Güler yüzlülüğü so­yundan gelen.

Gümüş: Parlak, beyazımsı renkte, kolay işlenebilen ma­den ve bu madenden yapılmış eşya.

Günay: 1. Güneş ve ay. 2. Gün ve ay. 3. Aydınlık gün.

Günce: 1. Her gün iyi yaşamak. 2. Günü gününe tutulan hatıra
Gündal: Güneş ışığı gibi ay­dınlık saçan genç.

Güneç: Güneşi gün boyunca gören yer.

Günel: Herkes, elalem.
Güner: Güneşin doğma zamanı.

Güneş: 1. Gezegenlere ve yer yuvarlağına ışık ve ısı veren büyük gök cismi. 2. Aydınlık günler vaat eden.

Güney: 1. Solunu doğuya, sağını batıya veren kimsenin tam karşısına düşen yön, dört ana yönden biri. 2. Güneş gören. 3. Lodos.

Güngör: Mutluluk içinde iyi yaşa, mutlu ol.

Güngören: Mutluluk içinde yaşayan,iyi gün gören.
Günsar: Güneş seven.
Günsel: Işığın coşkusu.
Günser: Aydınlığa ulaşmak.
Günyel: Doğudan esen yel.
Günyüz: Aydınlık yüz.
Gürcan: Yoğun dostluk.
Gürçağ: Dolu, anlamlı çağ.

Gürdal: Kuvvetli, sağlam, güçlü genç.

Gürmeriç: Gürül gürül akan.
Gürsen: Sen güçlüsün.
Gürses: Güzel sesli.
Gürsu: Gürül gürül akan su.