Erdi KANBAŞ

Özel Eğitim Uzmanı

ekanbas@annelik.org

Hepimiz biliyoruz ki engelli çocuğa sahip anne-babaların zihinlerini en çok meşgul eden sorulardan biri “bizden sonra çocuğumuz ne olacaktır?”  sorusudur. Özellikle anneler bu soruyu sormaktan kendilerini alamazlar bazen de bunu hiç düşünmek istemezler. Çünkü zaten bir şok yaşayan aile bu sorunun cevabını kolay kolay bulamaz ve düşündükçe iyice dibe sürüklendiğini hisseder. Bu sorunun cevabı uzun bir zaman diliminde ve sabrettikçe netleşmeye başlar, kısa sürede bu sorunun cevabını bulmak isteyen  aileler ise özel eğitimin yanında sosyal rehabilitasyon programları uygulayan kuruluşları seçmelidir. Özel eğitimin yanında sosyal rehabilitasyon programlarının uygulanması şart olurken bu yazıda Tanrı Meleği bir çocuktan annesine yazmış olduğu bir mektup okuyacağız. Bu Tanrı Meleği bir mucize sonucu annesine mektup yazma fırsatı bulsaydı? Bence bunları yazardı…

Canım Anneciğim benim… Seni çok seviyorum… Neden hep dalıp dalıp gidiyorsun, neden hep aynı soruları tekrarlıyorsun , neden kendini suçlamaktan vazgeçmiyorsun, neden hep kızgınlık duyuyorsun… Halbuki ben meleklere: “Beni bu halde dünyaya gönderseniz ben orada ne yaparım diye sorduğumda: “Korkma dediler, senin orda annen olacak, biz senin için en iyisini seçtik, sana o bizden daha iyi bakacaktır, sana birçok şeyi o öğretecektir ama unutma ki senin de ona öğreteceğin birçok şey var, o sana öğretecek sen ona öğreteceksin ve bir gün kendi kendine yaşayabileceksin” dediler. Hadi anneciğim başlayalım çalışmaya, öncelikle ben sana ceza olarak değil ödül olarak geldim anneciğim. Belli mi olur bakarsın sen ve ben belki de toplumun meleklere bakış açısını değiştiririz ha ne dersin anneciğim. Hadi kalk anneciğim denize gidelim bana yüzmeyi öğret, hep evde oturmaktan sıkıldım artık sadece okula giderken dışarı çıkıyorum. Tamam san söz veriyorum akşam eve döndüğümüzde bütün ödevlerimi yapacağım anneciğim. Sana verilen görevin çok zor olduğunu biliyorum ama unutma yalnız değiliz çok yavaş da olsa ben öğreniyorum, gelişiyorum, büyüyorum yakında duygularımı sana sesli olarak söyleyeceğim, şimdi güçlü olma zamanı anneciğim.  

Etrafımızdaki diğer melekleri düşün anneciğim. Ne demişti melekler “Senin annen var korkma o seni korur ve sana her şeyi öğretir, Tanrı senin için en iyisini seçti”. Sen varken anneciğim hiç korkmuyorum biliyor musun çünkü Tanrı seni seçti anneciğim.

         Babama ve diğer akrabalarımıza bizi yalnız bıraktıklarını düşündüğün için kızma sakın çünkü onlar senin kadar güçlü değiller anneciğim bak göreceksin biz ilerleme kaydettikçe onlarda şaşıracaktır ve bize katılacaklardır. Sen ve ben çok özeliz. Şimdiye kadar birbirimize öğrettiklerimizi bir düşünsene ne kadar çok şey  öğrendik, yaşadığımız toplumda bile daha önce farkında olmadığımız şeylerin farkına vardık ve anneciğim biz kazanacağız. Bir gün kendi başıma okula gideceğim, bağıra bağıra şarkı söyleyebileceğim, yaramazlıklar yapıp şımaracağım, hatta sen balkondan hadi meleğim geç oldu eve gel artık diye arkamdan sesleneceksin anneciğim, ben de sana “Ama anne biraz daha oynamak istiyorum” diyebileceğim. Bütün bunları seçilmiş olan senin sayende yapacağım çünkü sen çok özel biri olmasaydın Tanrı seni seçmezdi anneciğim. Her ne yaparsan yap beni toplumdan uzak tutma anneciğim, başta da söylediğim gibi insanların bakışlarına aldırış etme ve beni gittiğin her yere götür çünkü seninle her şey çok daha güzel anneciğim. Seni çok seven meleğin kocaman meleğin kocaman öpüyor ANNECİĞİM.

KANAKÇA:

Pozitif Özürlüler Gazetesinden alınmıştır. Pozitif Özürlüler Gazetesi-Yıl:2-Sayı:12-2006